нарэшце.
у маёй фрэнд-стужцы некалькі пастоў запар ад маіх любімых фрэндаў.
тых самых,допісы якіх не проста праглядаюцца адным вокам.
тых,якіх рэдка бачыш. ці тых,хто піша зрэдку.ці піша толькі калі ёсьць нешта сур'ёзнае. ну ці проста тых,чыё жыцьцё мяне цікавіць.

---------

а ўвогуле нешта я стамілася. мо ад гэтага несапраўднага жыцьця ў сеціве. мо ўвогуле. вось і будзе адпачынак. ых.

ых,детство-детство...
вот залезла в сообщество: http://community.livejournal.com/kids_1988_1990
вернее,закинуле мне ссылочку...на мой любимый садик: http://community.livejournal.com/kids_1988_1990/2581.html?view=27157#t27157
я аж прям впечатлилась вся.
и написала ещё один постик: http://community.livejournal.com/kids_1988_1990/2836.html
вот..да...
призрак детства...
вот посмотрите и вы...может,узнаете себя или из знакомых кого тут...
а то мало ли..))

а что делать?
что делать,когда хочется оставаться одной?
и не для того,чтобы жалеть себя. а просто так. хорошо..ты,фотик и музыка.. скептичный взгляд. ощущение себя к р а с и в о й. жестокой.умной.по крайней мере казаться.

( не ясно? )

эх,кінуць бы чортавую ангельскую мову і чортавую батаніку і пайсьці спаць...
але і пераздаваць потым па пяць разоў нейк не цягне.

***

нейкае хворае натхненьне.
а за адкрытым вакном - лівень і навальніца.
на вуліцы была надзея на свежае паветра - аднак не,дождж яшчэ не пайшоў,толькі амаль гарачы вецер падымае валасы.і ўсе дзівяцца на дзевачку,якая то закрывае,то раскрывае парасон,смяецца і становіцца пад вецер. і чорцікі ў яе вачах,марозіва ў руцэ і мэллер у кішэні,і плэер на шыі - вусны спяваюць RHCP. і бэз плыве перад носам.
а зараз во - дождж і свежасьць,якіх яна не дачакалася.

***

у кагосьці на ложку сьпіць плюшавы кот
а ў мяне - жывая котка.маленькая,але ўжо важная вельмі.

зы:у вакне блішчыць і грамыхае. і вушы ў куце ложку заварушыліся. на мяне паглядзелі маленькія вочкі) страшна такой маленькай)

ззы: начныя снайперы - як харашо забытае старае. прыемна. як павінна быць дома...

ну шо ж

віншую ўсіх адзінаццацікляснікаў з апошнім званком,
а біёлагаў - з днём біёлага!!!)))

хі-хі-хі...)))
вось так мяне бачыць chris_gomel:
http://pics.livejournal.com/chris_gomel/pic/000h18hh
што вы аб гэтым думаеце?))
мне вось чамусьці адразу прыходзіць у галаву ўбачаны тут нядаўна юзэрпік:
http://userpic.livejournal.com/58771099/9478208
чамусьці мяне прыкалывае))
хаця ёсьць у ім нешта...ад эма) а сябра сказаў,што гэта пошла))
( яшчэ )

забылася!
( у дадатак )

дарэчы,калі сярод вас ёсьць любіцелі лазіць усюды,ездзіць усюды і ўвогуле рабіць рэчы,якія іншым падаюцца вар'яцтвам,можаце далучацца да суполкі termas_by
мы вам заўсёды радыя;)

ну вось. а як вы правялі дзень перамогі?
я вось так:
http://community.livejournal.com/termas_by/1637.html
хто лепей?

адчуваю сябе нейкай...вядзьмаркай))) усё магу,усё вакол падпарадкоўваецца майму жаданьню. тут,канечне,адказнасьць вялікая - чаго жадаць можна,а чаго - не...
але...
да будзь як будзе!
хто не пабаіцца аказацца побач?..)

ха-ха,маё перапісванне канспекта не прайшло дарма - залік па аналітычнай хіміі я атрымала)
а шчэ новыя туфлікі набыла. нарэшце)
цяпер я дзевачка-прыпевачка)))
пайшла гатаваць вячэру)

зы: адыходжу ад канцэрту нрм)
што там было чытайця тут: http://warkus.livejournal.com/96414.html#cutid1
а я слухаю рэд хот чылі пэпперз - проста кул)

сёньня са спадаром hondurazian паглядзела выдатны фільм - "Иллюзионист". классс... глядзець усім:))) мне дык спадабалася. я пад уражаньнем.
я да таго ж нарэшце наведала Дом Кіно. сімпатычны кінатэатрык. так што я пад двайным уражаньнем.таму дзякуй hondurazian. так што я яго нават прапіярыла:)))

у нядзелю еду да Варшавы на два дні. каму што прывезьці?:))

амаль увесь дзень сёння сядзела дома. думала, што нічога цікавага сёння напаткаць не атрымаецца... але ж.. нарэшце выбралася ў кіно, паглядзела там нейкі незвычайны фільм пра нейкага вар'ята... не,фільм,дарэчы,цікавы... асабліва канцоўка жжот..:) так што можна паглядзець.. "Парфюмер" завецца..
потым сустрэла добоага знаёмага, якога даўно не бачыла.... да.. зьмены ў жыцці здараюцца ва ўсіх.. а ў некаторых - асабліва вялікія... потым вельмі цікава паразмаўлялі з дзядзечкай-мянтом,які прычапіўся да нас за пераход дарогі ў забароненым месцы... ну падабаецца мне хадзіць па "праезжай частцы" (ці як гэта...)!!! але мент быў вясёлы і не аштрафаваў, казаў - апошні раз:))
і наогул: жыцццё - не такая ўжо і дрэнная рэч!!!!!!