такі прысаромілі мяне бацькі на конт майго няўдалага жыцьця, адсутнасьці будучыні і мэтаў, недзявоцкасьці,ненаяўнасьці жаніха і бардаку ў пакоі. праўда, адзінае,да чаго гэта пакуль што прывяло - вымываньне клявіятуры...гэтая эпапея з адвёрткамі, булаўкамі і анучкай цягнулася з дзве з паловаю гадзіны і скончылася маёй перамогай - клявіятура чыстая і прыгожая, але цяпер мае кнопачкі не так звонка шчоўкаюць і ўвогуле крыху тупяць. няма ў жыцьці шчасьця!

пысы. дзень цырку-шапіто дакладна заладзіўся. хіба што трэці такі я не пацягну..